In Het tijdperk van de tovenaars wekt Wolfram Eilenberger deze jaren tot leven: het decennium tussen levenslust en economische crisis, ná de Eerste Wereldoorlog en vóór het opkomende nationaalsocialisme en Europese fascisme. Hij vertelt over de pijlsnelle opkomst van Martin Heidegger en diens liefde voor Hannah Arendt. Over de immer dolende Walter Benjamin, die in Parijs op zoek gaat naar de wortels van de moderne tijd. Over genie en miljardairszoon Ludwig Wittgenstein die, terwijl hij in Cambridge als een God aanbeden wordt, in Oostenrijk in armoede als onderwijzer werkt. En over Ernst Cassirer, die in de wijken van de Hamburgse middenklasse het antisemitisme aan den lijve ondervindt. Eilenberger ziet in de levens en de ideeën van deze denkers de oorsprong van onze huidige wereld. Zijn terugblik op de jaren twintig is dan ook tegelijk een inspiratie en een waarschuwing - maar vooral ook een bron van groot leesplezier.