In Nederland vinden er jaarlijks tienduizenden arbeidsongevallen plaats. Voor alle betrokkenen heeft dat vervelende en soms verstrekkende gevolgen. De overheid heeft in de loop der jaren talloze voorschriften uitgevaardigd die moeten voorkomen dat arbeidsongevallen plaatsvinden. De belangrijkste wet op dat terrein is de Arbeidsomstandighedenwet. Als arbeidsongevallen dan toch plaatsvinden komt dat vaak doordat de in die wet gegeven voorschriften niet of onvoldoende worden nageleefd. Daarnaast zijn er wettelijke voorschriften die ervoor moeten zorgen dat de werknemers, die het slachtoffer zijn van een arbeidsongeval, niet zonder inkomen komen te zitten. Daarmee wordt het terrein betreden van het Burgerlijk Wetboek (loondoorbetaling bij ziekte), de Ziektewet en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen. Er bestaan ook nog allerlei aanvullende regelingen, per onderneming, bedrijfstak of beroepsgroep. Hoeveel er ook over loon en uitkering is geregeld, toch kunnen slachtoffers van arbeidsongevallen daarmee niet tevreden zijn. Ze kunnen overwegen hun werkgever civielrechtelijk aansprakelijk te stellen voor de geleden schade - zowel materiële als immateriële. Deze aansprakelijkheid is gekoppeld aan een op de werkgever gelegde zorgverplichting voor een veilige werkomgeving. In dit boek staat deze in art. 7:658 BW neergelegde regeling centraal. Daarnaast wordt ook aandacht besteed aan de werkgeversaansprakelijkheid buiten dit artikel, waarbij zaken als redelijkheid en billijkheid en goed werkgeverschap een rol spelen. Aan de orde komt ook de werknemersaansprakelijkheid voor schade die hij toebrengt aan zijn werkgever en een derde. Deze geactualiseerde editie is aangevuld met nieuwe inzichten en recente voorbeelden uit de rechtspraktijk.