Religie en rede sluiten elkaar niet uit, legt Ger Groot uit in dit heldere en verfrissende boek. Een onverwachte bijdrage aan een eeuwenoud, maar o zo actueel debat. In de loop van de twintigste eeuw is God steeds verder vervluchtigd om plaats te maken voor een ontnuchterde wereld van rede en wetenschap. Toch weigert de religie hardnekkig uit te sterven. Zij wint zelfs opnieuw aan intellectueel aanzien. In Het krediet van het credo stelt Ger Groot dat godsdienst en ratio niet elkaars concurrenten zijn. Religie zegt niet hoe het universum in elkaar steekt, maar brengt tot uitdrukking hoe mensen de wereld ervaren waarin zij leven. Ze is een levensvorm, die zich alleen door haar praktische bestaan rechtvaardigt.Religie is geen zaak van de hemel, maar van de aarde. Ze bestaat in rituelen en verhalen, waarvan de betekenis ligt in het feit dat ze worden voltrokken en verteld. Ongemerkt verandert daardoor het gapende universum in een betekenisvolle wereld. Niet door wat zij denkt, maar door wat zij doet schept godsdienst een illusie van geborgenheid, die van de weeromstuit waar blijkt omdat ze het leven schraagt.Ger Groot confronteert de godsdienst met verfrissende en soms oneerbiedige vragen, waardoor haar betekenis scherper in het licht komt te staan.